* เรื่อยเฉื่อย *
วันนี้ผมก็ช่างเรื่อยเฉื่อยดีจริงๆ ตื่น ๗ โมง สายกว่าทุกๆวันเลย ... แย่จังนะเนี่ย
คงเป็นเพราะเมื่อคืนนอนตี ๓ ละมั้ง เลยทำให้รู้สึกเพลียๆ แถมไม่ได้นอนกางวันอีก
มัวแต่นั่งเล่นอะไรที่มันทำนายๆกะเมทผม แหะๆ น่ารักดีนะฮะ นานๆจะได้เล่นแบบนี้
พอตอนเย็นก็ไปห้างกะเมทฮะ ไปเดินๆดูไปไปทั่วนั่นแหละ ว่าจะซื้ออายไลเน่อแต่ลืม
เมทผมรีบนำผมไปยังจุดมุ่งหมายของเราฮะ คือชั้นห้ารวมแหล่งเอนเตอร์เทรนทั้งหลาย
ไปร้องเกะ น่ะฮะ ผมน้ะจำไม่ได้แล้วว่าเที่ยวห้างครั้งสุดท้านน่ะ เมื่อไหร่กัน?......
เอาเป็นว่าตั้งแต่ผมเปิดเทอมมาเนี่ยยังไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลยอะฮะ จะว่าไงดีล่ะ....
หนังเรื่องสุดท้ายที่ผมไปดูคือเรื่อง wanted อ่ะคับ นานโคตรๆเลยเน๊าะ.......
วันนี้ผมร้องเกะ ได้ฟรีเพลงนึงด้วย ตอนแรกจะร้องแค่สี่เพลง ดันเป็นห้าเพลงซะได้.
๒ เพลงสุดท้ายที่ผมร้องก็คือเพลง "ความทรงจำสีจาง" กับเพลง "หน้ากาก"...
เล่นเอาเมทที่ไปด้วยกันน้ำตาซึมเลยล่ะ ฮ่าๆ ผมเลยถามว่า "อินเสียงจินขนาดนั้น?"
เมทบอก "ไม่อ่ะ อินเอ็มวีมันต่างหาก แค่ดูเอ็มวีอย่างเดียวชั้นก็อินได้ย่ะ" ซะงั้นน่ะ
ผมน่ะชอบเพลง ความทรงจำสีจาง มากเลยนะ มันทำให้นึกถึงอะไรหลายๆอย่างที่ลืมไป.
จะว่าไปเพลงนี้มันสื่อได้ดีครับ แม้แต่หลับตายังเห็นภาพผุดขึ้นมาเลย อินดีนะครับ....
ความทรงจำแม้จะมีเรื่องที่ทำให้เราเจ็บปวดบ้าง แต่มันก็คือหลักฐานแห่งความเข้มแข็งนะ
"ความเข้มแข็งที่เราสามารถฟันฝ่ามันมาจนมีเราในวันนี้น่ะสิครับ".........
"อดีตจะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น อย่าลบทิ้งไปนะคับ"
